Solaris TRAMINO made in MPK Łódź

W 2009 roku w Łodzi został zmontowany przy udziale Zakładu Techniki MPK Łódź Sp. z o.o. prototypowy niskopodłogowy tramwaj Solaris TRAMINO. Dotąd wielkopolska firma Solaris znana była jako czołowy producent autobusów. Jednak dzięki wcześniejszej współpracy z Bombardierem i montażem wagonów dla MPK Kraków zdobył on doświadczenie  potrzebne, by móc stanąć do dużego przetargu na tramwaje dla MPK Poznań. Solaris wygrał ten przetarg wyprzedzając nieznacznie bydgoską PESĘ (która wniosła odwołanie  do sądu) i tak 40+5 szt. 100% niskopodłogowych tramwajów musi dotrzeć do stolicy wielkopolski do roku 2012. Prace przy projektowaniu i wykonywaniu prototypu nabrały tempa. Jako miejsce powstania pierwszego TRAMINO wybrano Łódź. W hali Zakładu Techniki przy ul. Tramwajowej, w której zmontowano łódzkie Cityrunnery powstał tramwaj, który już przy pierwszym spojrzeniu może się podobać i na pewno stanowić będzie dużą konkurencję nie tylko dla produktu bydgoskiego, ale i zagranicznych producentów. Umowę między obiema firmami podpisano 18 maja 2009 roku, tymczasem zakończenie budowy tramwaju nastąpiło już po pięciu miesiącach. Specjalnie dla potrzeb budowy tramwaju, MPK Łódź uzyskała autoryzację lakierni jednego ze światowych potentatów w branży lakierniczej. Pojazd pokrywa sześciowarstwowa powłoka perłowa najwyższej jakości. 9 października 2009 roku wagon jako gotowy prototyp przewieziono na lawecie do Gdańska na Międzynarodowe Targi Kolejowe TRAKO, gdzie odbyła się oficjalna prezentacja. Zarówno konstrukcja tramwaju, rozwiązania techniczne, design, jak też i jakość wykonania zdobyły na targach uznanie wśród fachowców zajmujących się komunikacją szynową w Polsce i Europie. Po targach wagon powrócił do Łodzi. 19 listopada odbyła się prezentacja TRAMINO w Łodzi na Tramwajowej. Następnego dnia wieczorem prototyp opuścił na lawecie Łódź, by udać się na testy do Poznania.

OPIS TRAMWAJU:

Pojazd jednoprzestrzenny, pięcioczłonowy, przegubowy o długości prawie 32 metrów. Tramwaj składa się z dwóch członów skrajnych osadzonych na dwuosiowych wózkach napędowych, dwóch członów zawieszonych i jednego członu środkowego osadzonego na dwuosiowym wózku tocznym. Tramino posiada 100% niskiej podłogi. Zastosowano w nim cztery pary dwuskrzydłowych drzwi odskokowo-przesuwnych oraz dwie pary odskokowo-przesuwnych drzwi jednoskrzydłowych. Poziom wejścia to 350 mm od poziomu główki szyny. Dodatkowo tramwaj wyposażony jest w rozkładaną rampę dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich. Pulpit motorniczego ma regulowaną wysokość, a fotel dla prowadzącego pojazd wyposażony został w sterowniki zintegrowane z podłokietnikami fotela. W kabinie do minimum ograniczono liczbę przycisków, które dodatkowo zostały przeniesione na pulpit boczny. Każdy z czterech silników asynchronicznych o mocy 105 kW, zasilany jest przez dedykowany dla niego falownik. Na środkowym członie zamontowano odbierak prądu oraz wyłącznik szybki. Wytworzona przy hamowaniu energia oddawana jest do sieci trakcyjnej lub zamieniana w oporniku hamowania w ciepło. W tramwaju ładowane najpierw są specjalne kondensatory, a zmagazynowana w ten sposób energia wykorzystywana jest później do rozruchu.

DANE TECHNICZNE TRAMWAJU TRAMINO:

• Całkowita długość: 31700 mm
• Szerokość pudła: 2350 mm
• Szerokość maksymalna wnętrza pudła: 2210 mm
• Wysokość przy złożonym pantografie: 3575 mm
• Liczba członów: 5
• Średnica kół: 600 mm
• Minimalny promień skrętu: 18 m
• Udział niskiej podłogi: 100 procent
• Liczba miejsc siedzących: 61 + 8 miejsc rozkładanych
• Liczba miejsc stojących: 138 (5 os. na mkw.)
• Liczba drzwi: 6 (2 drzwi jednopłatowe, 4 drzwi dwuskrzydłowe)
• Napięcie sieci: 600V
• Liczba i moc silników trakcyjnych: 4 x 105 kW
• Silniki trakcyjne: asynchroniczne
• Prędkość maksymalna: 70 km/h
• Przewidywana żywotność tramwaju: 30 lat.

AUTOR TEKSTU: Tomasz Głaz.

AUTORZY ZDJĘĆ: Tomasz Głaz, Łukasz Stefańczyk, Michał Kaźmierczak, Marcin Kowalczyk, Daniel Kwiatkowski.